วันอาทิตย์ที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2556

ชีวิตและเวลา

       เมื่อกล่าวถึงเวลาหลายๆ คนคงจะนึกถึงนาฬิกา ซึ่งเป็นเครื่องมือในการบอกเวลาของคนในยุคนี้ แต่เวลาเกิดขึ้นเมื่อใดไม่มีใครทราบ มนุษย์คนแรกที่ถูกกล่าวถึงในประวัติศาสตร์ก็ยังเกิดที่หลังเวลา ในคัมภีร์ทางด้านศาสนาเวลาแทบจะไม่มีความหมายกับพระผู้ทรงดำรงพระชนม์อยู่อย่างนิรันดร์กาล แต่ถึงกระนั้นเวลาก็ยังมีอยู่ นั่นคือเวลาที่เป็นนิรันดร์ไม่มีวันจบสิ้น
       สำหรับข้าพเจ้าแล้ว หากมนุษย์เป็นอมตะเวลาก็คงจะไม่มีความหมายกับข้าพเจ้าเช่นกัน แต่เพราะมนุษย์ทุกคนมีเวลาจำกัด เวลาจึงมีค่ามากกว่าเงินทอง จนบางครั้งเวลาที่หมดไปก็หมายถึงชีวิตที่เหลือน้อยลงเช่นกัน "วันเวลาไม่เคยจะหยุดเดิน อย่างไรเราคงต้องเดินไปกับมัน เก็บทุกความผิดพลั้ง เป็นคำเตือนให้เราเข้าใจ ชีวิตเริ่มต้นที่คำว่าฝ่าฟัน ขอเพียงใจเราเท่านั้นไม่หวั่นไหว บทชีวิตของเรา เราจะทำให้มีความหมาย" เป็นท่อนหนึ่งของเพลงแสงสุดท้ายที่หลายคนคงจะคุ้นหูกันดี แม้นาฬิกาที่ข้อมือหรือผนังของเราจะถ่ายหมด แต่ในโลกแห่งความจริงเวลาไม่มีวันตายเหมือนนาฬิกาของเรา และแม้ว่าในโลกจินตนาการจะมีโดลาเอม่อนที่สามารถหยุดหรือย้อนเวลาได้ แต่ที่สุดโนบิตะก็เลือกที่จะไม่ย้อนเวลากลับไปแก้ไขเรื่องต่างๆ เพราะบางที่ผลที่ได้รับมันแย่กว่าที่เป็นอยู่เสียอีก และถ้าทุกคนสามารถกลับไปได้จริงๆ โลกคงจะวุ่นวายกันมากเลย แต่เพราะไม่มีใครย้อนเวลาได้ จึงทำให้เกิดคำกล่าวที่ว่า "ปัจจุบันสำคัญที่สุด" ดังนั้นตอนนี้จึงต้องทำให้ดีที่สุด เหมือนกับกับที่ผมเคยนั่งสมาธิแล้วผู้นำบอกให้ทุกคนอยู่กับลมหายใจ นั่นก็คือการอยู่กับปัจจุบันนั่นเอง ดร.คิมรันโด เขียนไว้ในหนังสือ พันครั้งที่หวันไหวกว่าจะเป็นผู้ใหญ่ สรุปใจความตอนหนึ่งว่า "ไม่ต้องรีบเพื่อที่จะไปถึงความสำเร็จก่อนเวลา แต่ควรไปให้ถูกช่วยเวลาของชีวิตแล้วชีวิตจะมีความสุข" ทำให้ผมนึกถึงประสบการณ์การกินกาแฟปั่น ถ้าทิ้งไว้นานน้ำแข็งจะละลายมาผสมกับกับแฟจนจืด(เททิ้งดีกว่า) แต่ถ้ากลัวละลายแล้วรีบกินมันจะเกิดอาการจี๊ดขึ้นสมอง(ไม่เชื่อก็ลองดู)
       อดีตผ่านไปอย่างรวดเร็ว อนาคตก็เพียงแค่อีก1วินาทีต่อไป ปัจจุบันก็อยู่กับเราไม่นาน ทุกช่วงเวลาจึงมีความสำคัญที่แตกต่างกัน เป็นครูที่สอนให้ชีวิตเติบโต ถ้าขาดช่วงใดช่วงหนึ่งไปชีวิตคงไม่สมบูรณ์ ดังนั้นเมื่อเวลายังเดินเป็นจังหวะที่สม่ำเสมอ ชีวิตก็ควรจะเดินอย่างเป็นจังหวะเช่นกัน ไม่เร่งรีบหรือช้าเกินไป ให้สุขทุกข์ผ่านเข้ามาเป็นประสบการณ์ชีวิตที่ได้เรียนรู้และดื่มด่ำอย่างเต็มที่

2 ความคิดเห็น: