วันศุกร์ที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2556

ฝันกลางวัน



ชายชาวประมงคนหนึ่ง มีอาชีพหาปลา เขาอาศัยอยู่ในกระท่องหลังเล็กๆ ริมน้ำ ชายผู้นี้ออกหาปลาทุกวันเพื่อมาเลี้ยงชีพ หลังสู้ฟ้าหน้าสู้น้ำดูจะไม่ใช่เรื่องที่ลำบากเกินไปสำหรับชายผู้นี้ แม้ว่าเขาจะไม่มีเรือลำใหญ่หรือมีลูกเรือ แต่ด้วยเรือลำน้อยๆ เขาก็สามารถหาเลี้ยงชีพได้

จนกระทั่งวันหนึ่งขณะที่เขาหลับ เขาก็ได้ฝัน เป็นฝันที่แปลกมาก ทุกอย่างในฝันดูชัดเจนจนแทบจะแยกไม่ออกว่านี่ไม่ใช่เรื่องจริง เขาฝันว่า เขาได้ออกหาปลาเช่นทุกๆ วัน แล้วเรือของเขาก็ได้ลอยล่องออกไปไกลแสนไกลจนพบกับความอ้างว้างที่เขาไม่คุ้นเคย ในดินแสนไกลนี่เอง  เขาได้พบกับเกาะร้างแห่งหนึ่ง ชายชาวประมงจึงผูกเรือไว้ แล้วลงไปสำรวจเกาะร้างแห่งนี้ เขาได้พบกับพระราชวังที่ใหญ่โตมาก และด้วยความอยากรู้เขาจึงเข้าไปในวังนั้น แล้วเขาก็ได้พบกับอาหารที่ตั้งเรียงรายอยู่มากมาย ได้เจอเงินทองจำนวนมหาศาล มีเสื้อผ้าสวยงามให้เลือกใส่ได้ไม่มีวันหมด ได้เจอเพชรนิลจินดาที่กองสูงท่วมหัว แต่ทันใดนั้นเอง เขาก็รู้สึกตัว ตื่นขึ้นมา เขาเพิ่งรู้ว่าฝันไป

ตั้งแต่วันนั้นเขาก็เลิกออกหาปลา แล้วมีความสุขกับการนอนฝันถึงทรัพย์สมบัติมากมายที่เขาได้เจอ
หลายปีผ่านไป ฝน ลม และคลื่น ได้ทำให้เรือเริ่มผุพังจนไม่สามารถใช้งานได้อีกต่อไป เขาออกไปหาปลาไม่ได้อีกแล้ว และเขาไม่อาจจะเป็นเศรษฐี มีทรัพย์สมบัติเงินทองและพระราชวังเหมือนอย่างที่เขาเห็นในฝันด้วย เพราะตอนนี้เขาก็ไม่เหลือแม้กระทั่งเรือ และเรี่ยวแรง ที่จะแล่นออกไปไกลจนได้เจอกับเกาะร้างในฝัน ที่สุดแล้วฝันก็เป็นเพียงแค่ฝัน

การลงมือทำสิ่งใดสิ่งหนึ่ง เป็นสิ่งที่สำคัญ ก้าวแรกคือ การเริ่มลงมือสร้างประวัติศาสตร์ให้กับตัวของคุณเอง ถ้าเด็กทารกฝันที่อยากจะเดินได้เหมือนกับพ่อแม่ แต่เขายังไม่ยอมลุกขึ้นมาคลาน และตั้งตัวขึ้นด้วยเท้าของเขาเอง เด็กทารกก็คงจะต้องนอนอยู่อย่างนั้นตลอดไป ไม่มีความสำเร็จใดได้มากโดยไม่ออกแรง แม้กระทั่งซื้อหวย ก็ยังต้องจ่ายเงิน ทุกคนมีความคิดที่มุ่งไปสู่ความสำเร็จ แต่อย่าจอดเรือทิ้งไว้แล้วมีความสุขกับการนอนฝันถึงความสำเร็จ แต่จงลงเรือและออกไปตามล่าฝัน แล้วประวัติศาสตร์หน้าใหม่จะถูกสร้างขึ้น

ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ ฉันจะ...


มนุษย์แทบทุกคนเคยได้ยินประโยคนี้ และบางคนก็ชอบที่จะคิดเช่นนี้ "ถ้าฉันย้อนเวลากลับไปได้นะ ฉันจะ..." จากนั้นก็ตามด้วยเรื่องราวต่างๆ มากมายที่ครั้งหนึ่งในชีวิต ผู้พูดไม่สามารถทำได้ ไม่ได้ทำ ทำผิด เลือกตัดสินใจผิด และอีกมากมายที่สร้างความเสียใจฝังลึกลงในชีวิต ดังเช่นแผลเป็นที่ไม่มีวันหาย และแม้ว่ามนุษย์จะมีความคิด มีจินตนาการที่จะสร้างเครื่องย้อนเวลา ซึ่งยังทำไม่สำเร็จ และแม้ว่าจะสำเร็จ แต่มันก็คงไม่ช่วยแก้ไขให้ประวัติศาสตร์ของมนุษยชาติดีขึ้นได้มากนัก ถ้าคุณแก้ไขอดีตได้ คุณอาจจะไม่ได้มานั่งอยู่ตรงนี้ก็เป็นได้ หลายคนอาจจะคิดว่า มันก็คงต้องดีกว่านี้ซิ ซึ่งมันก็ไม่แน่เสมอไปครับ "วันที่สอบเก็บคะแนนตอนประถม ถ้าคุณไม่ได้โดดเรียนนอนอยู่ที่บ้าน คุณก็คงจะได้ผลการเรียนที่ดีกว่านี้" แต่ก็ไม่แน่ครับ ขณะที่คุณกำลังไปเรียนในวันนั้นคุณอาจจะประสบอุบัติเหตุ ไม่ได้มานั่งอยู่ตรงนี้แล้วก็ได้ 
จะอย่างไรก็ตาม ตอนนี้คุณก็ได้มานั่งอยู่ตรงนี้แล้ว เมื่อวานผ่านไปแล้ว อนาคตเป็นเพียงคำทำนาย แต่ที่สำคัญคือคุณกำลังทำอะไรอยู่ และคุณได้เต็มที่กับมันแล้วหรือ "ถ้าพรุ่งนี้นายไม่มีพลังวิเศษนั้นแล้ว นายจะทำอย่างไร" "วันนี้ฉันก็จะวิ่งให้ดีที่สุด" เป็นข้อความตอนหนึ่งจากภาพยนตร์เรื่อง"หอยทากเทอร์โบ"

วันพุธที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2556

อ่านน้อย แต่คิดให้เยอะ!

เรื่อง ตัวจับวิญญาณ

       มีพี้น้องสมสาวอาศัยอยู่ในบริเวณภูเขา ทุกคนล้วนแต่เป็นผู้ที่มีจิตใจดีเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ต่อผู้อื่นด้วยความจริงใจ วันหนึ่งขณะที่พวกเฑอกำลังขุดดินหลังบ้าน ก้ได้พบหีบขนาดใหญ่เข้าใบหนึ่ง จึงเปิดออกดูแล้วก็พบว่าในหีบใบนั้นเต็มไปด้วยเหรีญทองคำ พี่น้องสามสาวต่างร้องด้วยความตกใจ
       “ระวังนะ...นั่นน่ะ ตัวจับวิญญาณละ...แล้วนี่ เราจะทำยังไงกันดีล่ะ? เราจะฝังมันไว้ตามเดิมหรือว่าจะทิ้งบ้านไปเลยดีกว่า...?”

วันเสาร์ที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2556

เงื่อนไขในชีวิต

       หากจะกล่าวถึงคำว่า “เงื่อนไข” หลายคนคงจะนึกถึงประโยคที่ขึ้นต้นด้วย “ถ้า...” แล้วตามด้วย “ก็...” หรืออาจจะเติมคำว่า “...ไม่...” เข้าไปหลังคำใดคำหนึ่งหรือทั้งสองคำเลยก็ได้ ดังนั้นเงื่อนไขจึงเป็นเรื่องของเหตุและผล “ถ้าคุณไม่เกิดมา คุณก็จะไม่ได้อ่านข้อความนี้” 

       ชีวิตมีเงื่อนไขมากมาย และแตกต่างกัน เพราะชีวิตแต่ละหน่วยมีข้อจำกัดไม่เท่ากัน เช่น “ถ้าใครไม่ทำงานก็ไม่มีกิน” ก็ใช้ไม่ได้กับคนบางกลุ่ม ไม่ว่าจะเป็น เด็กทารก คนพิการ มหาเศรษฐี และ คนชราที่ลูกหลานเลี้ยงดู เป็นต้น 

       มีอยู่เงื่อนไขหนึ่งที่ทุกคนมีเหมือนกัน นั่นคือ “เวลา” ซึ่งเป็นเงื่อนไขสำคัญในชีวิต “ถ้าเวลาหมด ชีวิตก็ไม่มี” เหมือนตอนที่วันในโทรศัพท์มือถือหมด แม้จะมีเงินก็โทรออกไม่ได้ เช่นกันกับชีวิต แม้ว่าจะอยากทำสิ่งต่างๆ มากมาย และเรี่ยวแรงก็ยังมีอยู่เหลือเฟือ แต่ถ้าวันหมดทุกอย่างก็ต้องหยุด และที่น่ากลัวคือ ชีวิตไม่สามารถตรวจสอบยอดวันคงเหลือได้ ดังนั้น นักธุรกิจหลายคนจึงบอกว่า จะทำอะไรก็รีบทำ อย่านั่งรออยู่เฉยๆ ปล่อยให้เวลาผ่านไปเปล่าๆ 

       เงื่อนไขในชีวิตยังเป็นเครื่องหมายแสดงถึงอิสระภาพในชีวิต ตราบใดที่ยังใช้คำว่า “ถ้า...” ได้ นั่นก็แสดงว่าคุณยังโอกาสเลือกทำหรือไม่ทำก็ได้ ภายใต้ความรับผิดชอบต่อผลของการเลือกนั่น 

“ถ้าคุณได้อ่านข้อความนี้ ก็แสดงว่าคุณอ่านใกล้จบแล้ว”

ขอขอบคุณที่ได้เสียสละเวลาอ่านบทความนี้
จากใจผู้เขียน

iMike

วันพฤหัสบดีที่ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2556

ยังจำไม่เคยลืมเลือน

       เมื่อ 2 ปีที่แล้วหลายคนคงยังพอจำกันได้กับภาพบรรยากาศน้ำท่วมทุ่ง ท่วมกรุงด้วย บางคนได้กลายเป็นผู้ประสบภัย บางคนกลายเป็นอาสาสมัครช่วยเหลือผู้ประสบภัย และบางคนก็กลายเป็นทั้ง 2 อย่าง ด้วยเหตุผลที่ว่าไหนๆ บ้านตนเองก็อยู่ไม่ได้แล้ว งานก็ทำไม่ได้แล้ว ก็น่าจะมีอะไรที่พอทำได้และสร้างประโยชน์ให้กับสังคมส่วนรวมได้บ้าง น้ำท่วมครั้งนี้นับเป็นกิจกรรมสำคัญระดับประเทศเลยก็ว่าได้ เพราะไม่ว่าบ้านคุณจะน้ำท่วม หรือ ไม่ท่วม ทุกคนก็ต่างได้รับผลกระทบด้วยกันทั้งนั้น ไม่ว่าจะเป็นราคาข้าวของที่แพงขึ้น สินค้าขาดตลาด ซึ่งถ้าใครสามารถฉวยโอกาสในช่วงนี้ผลิตสินค้าให้ทันต่อความต้องการของท้องตลาดได้ ก็จะสามารถทำรายได้เป็นกอบเป็นกำเลยทีเดียว แต่นั้นก็หมายถึงการยืนอยู่บนความทุกข์ของคนอื่นๆ

วันอาทิตย์ที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2556

ชีวิตและเวลา

       เมื่อกล่าวถึงเวลาหลายๆ คนคงจะนึกถึงนาฬิกา ซึ่งเป็นเครื่องมือในการบอกเวลาของคนในยุคนี้ แต่เวลาเกิดขึ้นเมื่อใดไม่มีใครทราบ มนุษย์คนแรกที่ถูกกล่าวถึงในประวัติศาสตร์ก็ยังเกิดที่หลังเวลา ในคัมภีร์ทางด้านศาสนาเวลาแทบจะไม่มีความหมายกับพระผู้ทรงดำรงพระชนม์อยู่อย่างนิรันดร์กาล แต่ถึงกระนั้นเวลาก็ยังมีอยู่ นั่นคือเวลาที่เป็นนิรันดร์ไม่มีวันจบสิ้น